Małe dzieci,  Niemowlęta,  Problemy żywieniowe

Neofobia żywieniowa – z czym to się je?

Bardzo wielu rodziców zmaga się z tym, że ich dziecko nie chce jeść. O tym jak radzić sobie z niejadkiem pisałam tutaj. Co jednak zrobić jeśli niechęć do jedzenia przybiera formę panicznego strachu?

Czym jest neofobia żywieniowa?

Neofobia żywieniowa jest to fobia, czyli strach przed nową lub wyglądającą na nową żywnością. Dziecko może odmawiać spożywania konkretnej grupy produktów np. warzyw, owoców, mięsa, pieczywa itd. ponieważ boi się ich wyglądu, zapachu itp. Czasem dziecko nie może nawet przebywać w pomieszczeniu gdzie znajduje się dany produkt lub też patrzeć jak ktoś inny go spożywa. Zazwyczaj zaburzenie to pojawia się między 1 a 5 rokiem życia i samodzielnie ustępuje do ok. 6 roku życia.

Przyczyny neofobii żywieniowej

Niechęć do spożywania nowych pokarmów może mieć wiele podłoży. Przede wszystkim należy wyeliminować przyczyny zdrowotne takie jak refluks, krótkie wędzidełko, nieprawidłowe napięcie mięśniowe, alergie pokarmowe. Dziecko może odmawiać jedzenia również w związku z zaburzeniami sensomotoryki, nie odpowiada mu faktura pokarmu, nie może znieść jego dotyku. Czasem przyczyna leży po stronie psychologicznej, niechęć do jedzenie jest reakcją dziecka na stres, problemy, które dodatkowo są potęgowane przez zmuszanie dziecka do jedzenia.

Neofobia żywieniowa może być związana również ze zbyt późnym rozpoczęciem rozszerzania diety, a także z monotonnym jedzeniem stosowanym na co dzień przez rodziców, także na etapie karmienia dziecka piersią.

Neofobia żywieniowa czy niejadek?

Czasem rodzicom trudno jest samodzielnie rozpoznać czy ich dziecko jest typowy niejadkiem czy faktycznie cierpi na neofobię. Zawsze przydatna będzie wtedy konsultacja u specjalisty. Poniżej znajdziesz kilka wytycznych, które są charakterystyczne dla tego zaburzenia:

  • problem utrzymuje się przez dłuższy czas, mimo samodzielnej próby wprowadzania nowych posiłków do diety dziecka,

  • utrzymuje się powyżej 6 roku życia,

  • dziecko akceptuje jedynie kilka-kilkanaście produktów spożywczych,

  • produkty, a nawet sam ich widok lub zapach wzbudzają strach i panikę,

  • dziecko odmawia jedzenia pewnych produktów mimo iż wiadomo, że jest głodne.

Konsekwencje neofobii żywieniowej

Niestety zbyt monotonna dieta może mieć negatywny wpływ na rozwijający się organizm młodego człowieka przez brak wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Nie zapominajmy również, że jedzenie jest bardzo ważnym elementem naszego życia, także pod kątem relacji w społeczeństwie. Dziecko z neofobią żywieniową może unikać spotkań towarzyskich związanych z jedzeniem takich jak urodziny, warsztaty kulinarne, wyjazdy grupowe, wspólne posiłki z kolegami.

Dlatego tak ważne jest, aby nie bagatelizować tego typu zaburzenia i próbować pomóc dziecku oswoić się z jedzeniem.

Co możemy zrobić aby pomóc dziecku uporać się z neofobią żywieniową

Badania pokazują, że wielokrotne próby podawania tego samego produktu często kończą się sukcesem, im częściej zapoznajemy dziecko z nowym produktem typ bardziej skłonne jest ono go spróbować. Czasem potrzeba nawet kilkunastu prób, aby dziecko zaakceptowało jakiś produkt. Dlatego nie rezygnujmy zbyt szybko, jeśli dziecko nie chce czegoś jeść. Jednocześnie pamiętajmy o szanowaniu decyzji dziecka i nie zmuszajmy go do jedzenia.

Pozwólmy dziecku spojrzeć na jedzenie z innej strony. Zaprośmy go do wspólnego gotowania, pozwólmy mu pobawić się jedzeniem. Poznać jego kształt, teksturę i fakturę, zanim go posmakuje. Nie denerwujmy się jeśli małe dziecko tylko rozgniata jedzenie w dłoniach, zamiast je jeść. Jest to normalny etap poznawczy.

Zadbajmy o to, aby spożywanie posiłków odbywało się w miłej atmosferze. Jeśli chcemy aby dziecko jadło urozmaicone produkty, sami powinniśmy je spożywać. Nie zmuszajmy dziecka do jedzenia, pierwszym etapem oswajania powinno być wizualne obycie się danym produktem.

Koniecznie wyeliminujmy z diety dziecka niezdrowe przekąski, słodycze, chipsy i słodzone napoje, które hamują apetyt dziecka. Zabierzmy dziecko na wspólne zakupy spożywce, w czasie których wspólnie wybieramy co będziemy jeść. Oczywiście z pominięciem niezdrowych zapychaczy.

Rozmawiajmy z dzieckiem i tłumaczmy, dlaczego tak ważne jest zachowanie zdrowej, urozmaiconej diety, sami dając w tym kierunku dobry przykład.

Jeśli próby zmiany diety dziecka nie przynoszą efektów, lub fobia narasta, koniecznie zgłośmy się o pomoc do lekarza, psychologa lub specjalisty ds. żywienia, który pomoże nam rozwiązać problem.

Jestem mamą 3 dzieci oraz doradcą żywieniowym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Visit Us On FacebookVisit Us On Instagram